محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
62
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ولى روز قيامت را منكرند و يا هردو را مىپذيرند ، ولى پيامبرى حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله را قبول ندارند ؛ - گروهى ديگر براى او شريك قرار داده و يا همسر و فرزندى را به وى نسبت مىدهند ؛ - بعضى هم در مورد آفريدهاى دچار افراط شده و او را با صفات آفريدگار وصف مىكنند و يا با اهلبيت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله دشمنى مىورزند ؛ - و دستهاى ديگر هم يكى از ضروريات دين را كه همه مسلمانان آن را پذيرفتهاند انكار مىنمايند . براى نمونه وجوب نماز و روزه و يا حرمت قتل ، سرقت و چپاول را رد مىكنند . امام عليه السّلام در ابتداى اين بخش به چهار گروه ياد شده اشاره كرده ، مىفرمايد : كفر بر چهار پايه استوار است : 1 - بررسى و كنجكاوى [ ناصواب ] : مقصود آن است كه انسان در موانعى كه بر عالم غيب نهاده شده فرو رود و براى مثال از ذات خدا گفتگو كند . در شرح خطبه 91 در اين باره سخن گفته شد . امام عليه السّلام در اين خطبه مىفرمايد : « بدان كه راسخان در علم [ دين ] كسانىاند كه اعتراف به آنچه از عالم غيب نمىدانند ، آنها را از فرو رفتن در موانعى كه بر عالم غيب زده شده ، بىنياز مىكند و اينان را به اعتراف نسبت به ناتوانى خويش در دستيابى به چيزهايى كه توان فهم آن را ندارند وا مىدارد . ازاينرو ، خداوند آنان را ستوده و ترك جستو